rawitat.com | Rawitat Pulam

ไม่รู้เป็นอะไร แต่ว่าวันนี้อยากฟังเพลงนี้มากกว่าปกติ……. เป็นเพลงเก่าของวง バンバン ที่ออกมาตั้งแต่ปี 1975 ครับ

いつか君と行った映画がまた来る
授業を抜け出して二人出かけた
悲しい場面では涙ぐんでた
素直な横顔が今も恋しい
雨に破れかけた街角のポスターに
過ぎ去った昔が鮮やかによみがえる
君も見るだろうか「いちご白書」を
二人だけのメモリ　どこかでもう一度
僕はぶしょう髭と髪をのばして
学生集会へも時々出かけた
就職が決まって髪を切ってきた時
もう若くないさと君に言い訳したね
君も見るだろうか「いちご白書」を
二人だけのメモリ　どこかでもう一度

ประมาณว่า “ความหลังครั้งหนึ่ง” ที่มันน่าจะตายไปแล้ว ถูกฝังไว้ในความทรงจำ แต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่าง (ในเพลงนี้คือ “หนังเก่าที่เคยดูด้วยกัน” เอากลับมาฉายใหม่ และบังเอิญได้ดู) ที่มันถูกเรียกให้ฟื้นคืนมามีชีวิตอีกครั้งอย่างชัดเจนทุกฉากทุกขั้นทุกตอน และเธอคนนั้นจะได้ดูหนังเรื่องนั้นด้วยเหมือนกันหรือเปล่า……

ศิลปิน Randy Crawford

She only smiles
He only tells her
that she’s the flowers, the wind and spring
In all her splendor sweetly surrendering
The love that innocence brings

**
Almaz, pure and simple
Born in a world where love survives
Now men will want her
‘Cause life don’t haunt her
Almaz, You lucky lucky thing

Now I watch closely
And I watch wholly
I can’t imagine love so rare
She’s young and tender
But will life bend her
I look around is she everywhere

** repeat

He throws her kisses
She shares his wishes
I’m sure he’s keen without a doubt
With love so captive
So solely captive
I ask if I could play the part

** repeat

Almaz, You lucky lucky thing
Almaz, You lucky lucky thing

Lyric จาก Lyrics Download

เพลงนี้ชอบเป็นการส่วนตัวอีกเพลง ไม่ค่อยมีความหมายอะไรนอกจากความรักที่ pure, simple, innocent และหาได้ยากหน่อย (มั้ง) แต่ว่าก็มีข้อความอะไรบางอย่างที่กินใจนิดๆ หน่อยๆ เหมือนกันนะ ว่า “ชีวิตจะเปลี่ยนเราหรือเปล่า?” (But will life bend her)

นั่นสินะ …. เราลองดูรูปตัวเองเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว เทียบกับตอนนี้หน่อยสิ ตอนที่เรายังผ่านโลกมาน้อยกว่านี้ ตอนที่เรายังพบกับอะไรมาน้อยกว่านี้ ตอนที่ตัวเราเองยังมีการปรุงแต่งมาน้อยกว่านี้ ……

เฮ้อ Those were the days (คราวหน้าจะเป็น lyrics เพลงนี้ครับ)

If I could save time in a bottle
The first thing that I’d like to do
Is to save every day
Till eternity passes away
Just to spend them with you

If I could make days last forever
If words could make wishes come true
I’d save every day like a treasure and then,
Again, I would spend them with you

(*) But there never seems to be enough time
To do the things you want to do
Once you find them
I’ve looked around enough to know
That you’re the one I want to go
Through time with

If I had a box just for wishes
And dreams that had never come true
The box would be empty
Except for the memory
Of how they were answered by you

(*)

เป็นเพลงที่เศร้าที่สุดเพลงหนึ่งที่รู้จักครับ ยิ่งฟังยิ่งแปลยิ่งเศร้า เมื่อก่อนไม่คิดอะไรกับมันมากมายครับ แต่ว่ายิ่งแปลเท่าไหร่ และยิ่งผ่านชีวิตเท่าไหร่ เพลงนี้ยิ่งเศร้าขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะท่อนสุดท้าย ที่ทำให้เมื่อมองกลับไปทั้งเพลงแล้วมันเศร้ามาก

คนๆ หนึ่งที่ผิดหวังตลอดกาล

ถ้ามีกล่องสักใบที่จะใส่ความฝันและความหวัง ที่ไม่เคยเป็นจริง แม้เวลาจะผ่านไปนิจนิรันดร์ (ถ้าใครเรียนแคลคูลัส ก็ take limit t เข้าสู่ infinity) กล่องนั้นคงจะว่างเปล่า เพราะว่าถ้ามีเวลามากเพียงพอ ทุกอย่างคงจะเป็นจริงขึ้นมาได้วันใดก็วันหนึ่ง … ยกเว้นไว้เพียงเรื่องเดียว ก็คือ ความฝันที่จะมีเธอคนนั้นในชีวิต ซึ่งนั่นทำให้ความฝันทุกอย่าง ไม่มีวันเป็นจริง นิจนิรันดร์

ปล. นิยายเรื่อง “เวลาในขวดแก้ว” เป็นเรื่องแรกที่อ่าน และอ่านจบ

วันนี้เพิ่งจะบ่นๆ ว่าเพลงพวก classical crossover (ชอบฟังมากเวลาขับรถ) นี่พักนี้เงียบเหลือเกิน … ศิลปินที่ชอบมากๆ อย่าง Maksim Mrvica (wikipedia) ที่ปกติจะออกปีละอัลบั้ม ตั้งแต่ The Piano Player ปี 2003 มาถึง Electrik ปี 2006 ก็ไม่ออกอัลบั้มใหม่มาพักนึงแล้ว นี่ก็ใกล้ปลายปีแล้วด้วย …..​ ว่ามี internet connection เมื่อไหร่จะ check​ ซะหน่อย … และแล้ว

ข่าวดี! จาก maksimmrvica.com สดๆ ร้อนๆ (ลงวันที่ 17 พย. นี้เอง) บอกว่า Maksim กำลังอัดอัลบั้มใหม่อยู่ โดยที่เริ่มมาตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคมที่ผ่านไปแล้ว ที่ Olympic Studio, London และจากข่าวบอกว่าอัลบั้มนี้จะต่างจากอัลบั้มหลังๆ หน่อย ตรงที่จะไม่มีเครื่องดนตรีอื่นเลย นอกจากเปียโนเท่านั้น (ปกติจะเป็นเปียโน + วง orchestra) อืมมมม คงจะให้อีกอารมณ์ เพราะว่าพวก classical crossover แบบ soloist นี่ไม่ค่อยเห็นแฮะ

จริงๆ ก็ชอบแบบ instrument+orchestra นะ อาจจะยกเว้นอัลบั้มที่สองไว้หน่อยนึง (หน่อยนึงจริงๆ) เพราะว่าอัลบั้มนั้น Royal Philharmonic เล่นเด่นไปนิด กลบเสียงเปียโนซะหมด จนบางทีมีความรู้สึกว่าต้องพยายามกระแทกเปียโนให้มันแรงกว่าที่มันควรจะเป็น จะได้มีเสียงหลุดออกมาบ้าง … จริงๆ อัลบั้มที่สองก็ดี เพียงแต่ว่าเป็นอัลบั้มเดียวที่มี comment แบบ negative หน่อย……

ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ ขุด/หาเพลงเก่าๆ มาฟังเยอะแยะไปหมด สงสัยเริ่มแก่ โรคชราเริ่มถามหา หรือว่าเราเป็นแบบนี้อยู่แล้วหว่า … อืมม ขนาดเพลงญี่ปุ่นยังไม่ค่อยฟังเพลงใหม่ๆ เลยนี่นา หาแต่ J-Pops รุ่น 80s มาฟังแทบจะทั้งนั้น (เก่ากว่านั้นก็มีนะ) ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ไปญี่ปุ่นปี 98 แน่ะนะ

เพลงไทยเหรอ ไม่ได้ซื้อเพลงใหม่ฟังมาชาตินึงแล้วมั้ง ซื้อเทปครั้งสุดท้ายนี่ Two album ที่ 2 นะ ถ้าจำไม่ผิด ตอนนี้ก็หาพวก CD ที่เอาเพลงรุ่นนั้นมาทำใหม่เก็บไว้หลายแผ่นแล้ว พวก Micro ทั้งชุด อะไรทำเนี้ย

รุ่นนั้นว่าเก่าแล้วนะ (Micro, Nuvo, บิลลี่ ฯลฯ) แต่ว่่วาตอนนี้เริ่มย้อนเวลาหาอดีตไปอีกหน่อย จริงๆ ก็คาบๆ กันน่ะแหละ รุ่น Forever ชอบเพลง ความหวังหลังรอยยิ้ม กับ หัวใจเธอมีหรือเปล่า (ก๊อปเพลงญี่ปุ่น) ตั้งแต่เด็กแล้ว แล้วก็พวกวงเพื่อน วงพลอย ทำนองนี้แหละ … ซื้อมาเป็นตั้ง ฟังแล้วมีความสุข

เฮ้อ แก่แล้วก็เงี้ย … คิดถึงโน่นนี่ตอนเด็กๆ