rawitat.com | Rawitat Pulam

สืบเนื่องจาก entry ที่แล้ว

ทำไมรู้สึกว่านับวันยิ่งเจอกรณีที่ confirm ความรู้สึกแย่ๆ กับเรื่องนี้ก็ไม่รู้ … แล้วคนที่ทำให้เราต้องมาหงุดหงิดกับเรื่องแบบนี้ก็นะ ทำไมถึงไม่พัฒนาอะไรเลยก็ไม่รู้

แต่วันนี้หายหงุดหงิดแล้วล่ะ ปลงแทนดีกว่า ….. ว่าแล้วก็ไปถ่ายรูปเล่นดีกว่า ผ่อนคลาย คลายเครียดกันดีกว่า

อ่อ ถ้าน้องๆ เข้าใจ แล้วมานั่งคิดอะไรกับมันหน่อย นั่งวางแผน นั่งคิดและวาดความสัมพันธ์ของสิ่งต่างๆ เอาเรื่องพื้นฐานทั้งหมดให้มันเวิร์คก่อน แล้วค่อยมานั่งดูเรื่องเทคนิคว่าจะเอาอะไรมาใช้ แล้วค่อยๆ เอามาประกอบร่าง มันจะง่ายมาก เรียกว่าไม่นานก็จะเรียบร้อย

แต่ว่าถ้าทำกลับกัน คือ ไปทำตามเทคนิคเฉพาะเรื่องก่อน แล้วค่อยพยายามแก้ไขพื้นฐานให้รองรับสิ่งที่ตัวเองต้องการทีหลัง มันจะยากกว่ากันมาก … แต่ว่ามันจะเหมือนกับว่า “ได้ผลเร็ว” เพราะว่าสิ่งที่ทำให้ได้ผลเฉพาะอย่าง และเห็นผลเฉพาะอย่างเนี่ย มันคือเรื่องเทคนิค

แต่นั่นก็เลยทำให้ทุกอย่างยากขึ้น และคุณต้องแก้ไข Model พื้่นฐานของระบบ ในลักษณะ Hack หรือ Workaround มากขึ้น และถึงจุดหนึ่งมันจะยิ่งทำให้ทุกอย่างมันซับซ้อนมากขึ้น และการนำเอาเทคนิคอื่นๆ เข้ามาเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อื่นๆ ในงาน มันจะยากขึ้น และพบปัญหามากขึ้น และจุดนี้เองที่น้องๆ มักจะเริ่มเจอปัญหาชัดๆ และมักบอกว่า

เอาไอ้นี่มาใช้แล้วมีปัญหาครับ/ค่ะ

ซึ่งจริงๆ ปัญหาที่แท้จริงคือ พวกน้องไม่ได้เริ่มจากพื้นฐานตั้งแต่แรกน่ะครับ คือ ไม่ได้วางหรือคิดระบบตั้งแต่พื้นฐาน พอจะทำอะไรก็เลยยากไปหมด และมีปัญหาโผล่มาได้ทุกที่ เพราะว่ามันเป็นการทำโปรเจคจาก “นอกเข้าใน” ไม่ใช่การพัฒนาจาก “แก่น” ของระบบเลย

ดังนั้นนะครับ น้องๆ ช่วยดูพื้นฐานให้ดีนะครับ สิ่งที่ผมเห็นน้องๆ แทบทุกคนพลาดง่ายๆ ก็คือ การที่มองข้ามพื้นฐาน ไม่ให้เวลาและความสำคัญกับมัน แต่ว่าข้ามไปที่เทคนิคเลยเนี่ยแหละครับ

This entry was posted on Monday, February 2nd, 2009 at 9:42 am and is filed under Computing, Education, Rant. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.