Paradox of Thought/Feeling

On September 7, 2007, in Nonsense, Personal, Philosophy, by rawitat

วันนี้นั่งคิดเรื่อยเปื่อย อยู่ใน Labyrinth of Thoughts …..

  • ทำไมคนเราต้องเลือกระหว่างจำกับลืม ทั้งๆ ที่สุดท้ายมันก็คือ จำ เหมือนกัน? (ถ้าลืมจะต้องมาเลือกทำไม)
  • ทำไมคนเราต้องคิดว่าจะต้องรู้สึกยังไง ทั้งๆ ที่ความรู้สึกมันทำให้เกิดด้วยความคิดไม่ได้? (ห้ามก็ไม่ได้)
  • ทำไมคนเราต้องอยากได้ในสิ่งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่ได้ ทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้อยู่ดี
  • ทำไมคนเรากลัวความตาย ทั้งๆ ที่วันนึงเราก็ตาย
  • แต่ทำไมคนเราถึงยังหัวเราะ เล่นโจ๊ก เล่นขำขัน กันได้ ทั้งๆ ที่ความตายมันรออยู่ข้างหน้า
  • ทำไมคนเราถึงพยายามท่องจำ ทั้งๆ ที่ทำไปก็ลืม
  • ทำไมคนเราถึงชอบทำอะไรที่ปากมันไม่ตรงกับใจ (ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ มั้ง?)
  • ทำไมคนเราถึงเลือกเจอสิ่งที่ไม่อยากเจอ ทั้งๆ ที่มันก็เลือกได้อ่ะนะ (คนเราเกิดมาใช้กรรมล่ะสิ)
  • ทำไมคนเราถึงเลือกแคร์คนที่เค้าไม่แคร์เรา
  • แต่ทำไมทีกับคนที่แคร์เรา เราดันเลือกที่จะไม่แคร์
  • ทำไมเราเลือกเชื่อคนที่ไม่มีชื่อ (annonymous) ไอ้พวก “เขาว่า” แต่ว่าบางทีกับ authority กลับไม่เชื่อซะงั้น
  • ทำไมบางคนอยากจะกล้า แต่ว่าปอดแหก
  • แต่เรื่องที่ึควรปอดแหก ดันกล้าซะงั้น
  • ทำไมคนเราถึงมี spec ทั้งๆ ที่พอเจอใครที่มันใช่ มันก็ไม่เห็นจะสนใจเรื่องนี้เท่าไหร่เลย
  • ทำไมเราถึงรักที่จะเลือก แต่ว่ากลับไม่เลือกที่จะรัก (มันเลือกกันได้ด้วยเหรอ ว่าความรู้สึกนี้จะเกิดกับใคร)
  • ทำไมคนเราชอบบอกว่าเข้าใจ แต่ว่าจริงๆ ไม่ได้เข้าใจอะไรเลยสักนิด
  • ทำไมคนเราชอบควบคุมทุกอย่าง ยกเว้นใจตัวเอง
  • ทำไมผมถึงเขียนเรื่องแบบนี้ลง blog นี้วะ (อันนี้ถามตัวเองเล่นๆ ไม่มีอะไรทั้งนั้น)

วันนี้คงจะมีเวลานั่งเล่นเรื่อยเปื่อยมากไปหน่อย แต่ว่าเวลามันก็มีแค่นี้ list นี้ก็คงจะต้องจบลงที่ใดที่หนึ่ง แต่ใครคิดอะไรเพิ่มเติมได้ก็บอกกันมาก็แล้วกัน

 

4 Responses to Paradox of Thought/Feeling

  1. raiki says:

    โอ้…. สุดยอดครับ เรื่องที่คนเรามักแคร์คนที่ไม่แคร์เรา แต่กลับคนที่แคร์เราเราไม่ใส่ใจอาจเพราะความท้าทายก็ได้นะ
    บางทีอาจเพราะเราซาดิสต์…. ชอบเจ็บแล้วเก็บมาเหงาต่อคนเดียว…

    ส่วนเรื่องเกิดมาใช้กรรมผมไม่ค่อยอยากเชื่อนะ ถ้าเราเชื่อว่ารถชนคนตาย คนตายคนนั้นเค้าใช้กรรมแล้ว ยังงี้เราก็ไม่ต้อง
    เอาความผิดคนขับรถสิ?? ถ้านรกมีจริง (แบบที่กระทะทองแดงอ่ะนะ) คนบนโลกเราก็ไม่ควรเหลือกรรมให้ใช้แล้ว

  2. rihito says:

    ตรงเลยหลายข้อ เฉพาะที่เกิดขึ้นและเห็นบ่อยๆ

    ทำไมคนเราต้องอยากได้ในสิ่งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่ได้ ทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้อยู่ดี
    - ก็เพราะความอยากได้มันก็คือความรู้สึกที่ห้ามไม่ได้(เอ๊ะ) และก็ควบคุมไม่ได้ จนกว่ามันจะไม่อยากได้ไปซะเอง
    ทำไมคนเราถึงมี spec ทั้งๆ ที่พอเจอใครที่มันใช่ มันก็ไม่เห็นจะสนใจเรื่องนี้เท่าไหร่เลย
    - อันนี้ใช่เลยแล้วเห็นๆ เป้าหมาย มักจะไม่เท่ากับ คนที่มีอยู่ บางครั้งก็ต่างกันแบบสุดขั้ว เหมือนสวรรค์เล่นตลกอย่างนั้นล่ะคะ

    เอ่อ ขออนุญาติเอารูปไปแปะไว้ใน Blog คงไม่ว่าอะไรนะคะ^^

  3. haleluyas says:

    * ทำไมคนเราต้องอยากได้ในสิ่งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่ได้ ทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้อยู่ดี
    - อาจจะเป็นเหมือนเป้าหมายก็ได้ แบบว่ายิ่งอยากได้มาเท่าไหร่ ก็จะยิ่งทำให้มันได้มากยิ่งขึ้นเท่านั้น เหมือนกับจะทำเป้าหมายให้สำเร็จว่างั้นเถอะ
    * ทำไมคนเรากลัวความตาย ทั้งๆ ที่วันนึงเราก็ตาย
    - ผมว่าที่คนเรากลัวความตายเพราะว่าเราไม่รู้ว่ามันคืออะไรมากกว่า ไม่มีใครบอกได้ว่าพอตายไปแล้วเราจะเป็นยังไง มันเลยทำให้คนเรากลัว กลัวที่จะต้องรับรู้ความจริง
    * แต่ทำไมคนเราถึงยังหัวเราะ เล่นโจ๊ก เล่นขำขัน กันได้ ทั้งๆ ที่ความตายมันรออยู่ข้างหน้า
    - ถ้าพูดถึงในกรณีที่คนรู้ว่าตัวเองจะต้องตายเร็วๆนี้แล้ว คงจะบอกได้ว่า เค้าพร้อมที่จะเพชิญหน้ากับมันแล้วมั้งครับ แต่ถ้าพูดถึงคนทั่วไปที่ใช้ชีวิตอย่างปกติล่ะก็ คงไม่มีใครคิดว่ามันอยู่ข้างหน้าหรอกครับ มันคงเป็นเรื่องไกลตัวยังงั้นหล่ะมั้ง
    * ทำไมคนเราถึงพยายามท่องจำ ทั้งๆ ที่ทำไปก็ลืม
    - เหมือนกับว่าเป็นการปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กๆแล้วมากกว่า ว่าถ้ากลัวจะลืมอะไรก็ท่องไว้
    * ทำไมคนเราถึงชอบทำอะไรที่ปากมันไม่ตรงกับใจ (ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ มั้ง?)
    - ถ้าให้ผมมองในแง่ของสังคมล่ะก็ ผมมองว่ามันเป็นการใส่หน้ากากของคนในสังคมนะ เราไม่มีทางรู้ได้ว่าเค้าคิดอะไรอยู่ในใจ สิ่งที่เรารู้อย่างเดียวก็คือ หน้ากากที่เค้าใส่แล้วหันมาหาเราหน่ะ คืออะไร?
    * ทำไมคนเราถึงเลือกแคร์คนที่เค้าไม่แคร์เรา
    - ถ้าจะให้เปรียบเทียบกับเกมส์ล่ะก็ คนที่แคร์เราก็เหมือนกับเกมส์ที่เราจบไปแล้ว แต่คนที่ไม่แคร์เราก็เหมือนกับเกมที่เรายังไม่สามารถชนะได้ มีความท้าทาย ความอยากชนะอยู่ในตัว คงประมาณนั้นแหละคับ
    * แต่ทำไมทีกับคนที่แคร์เรา เราดันเลือกที่จะไม่แคร์
    - ตามจากข้อข้างบนเลย เพราะจบแล้วไงล่ะ เลยหมดความท้าทาย ก็กลายเป็นของที่เราเก็บใส่ชั้นไว้ อย่างไม่สนใจ
    * ทำไมคนเราถึงมี spec ทั้งๆ ที่พอเจอใครที่มันใช่ มันก็ไม่เห็นจะสนใจเรื่องนี้เท่าไหร่เลย
    - ผมว่าไอ้การที่เจอใครที่มันใช่เนี่ย นี่แหละ spec ของเราเลยแหละ

    ที่พอจะตอบได้ ก็มีประมาณนี้แหละคับ

  4. rawitat rawitat says:

    @raiki ส่วนมากที่ผมเขียนในวงเล็บจะเป็น joke น่ะ ทำนองแซวมันเล่นไปเรื่อยเปื่อย

    @haleluyas ขอบคุณสำหรับ comment ยาวๆ และการพยายามตอบทุกข้อ :-)

Leave a Reply