กิจกรรมของ SIGMA Lab (ใครสนใจเชิญ!)

โปรโมทซะหน่อย

นอกจาก SIGMA Research Lab (โครงการ Silpakorn Digital Content City, สถาบันวิจัยและพัฒนา ม. ศิลปากร นครปฐม) ที่ผมกับน้องๆ ผู้ช่วยทั้งหลาย ทำงานอยู่ จะทำงานวิจัยและพัฒนาระบบ Digital Content ต่างๆ จัดกิจกรรม LO & KM และงานทาง Multimedia, Computer Simulation (Visual และ Scientific), HPC, Web application/services ฯลฯ แล้ว เรายังมีกิจกรรมบางอย่างด้วย คร่าวๆ ก็ดังนี้นะครับ

  • วันจันทร์ (18:00 ~ ) : Movies Day

    เรียนรู้จากภาพยนต์ เลือกหนังมาดูกัน แล้วช่วยกันวิจารณ์ หาข้อคิดต่างๆ หรือว่าทฤษฎีต่างๆ ที่ซ่อนอยู่ในหนัง หรือว่าแม้แต่จับผิดหนังจากข้อมูล factual ต่างๆ และ logic ต่างๆ

  • วันพุธ (18:00 ~ ) : Programming Day

    ฝึกเขียนโปรแกรมในหลากหลายภาษา เพื่อแก้ปัญหาต่างๆ ที่อาจจะเรียกว่าเป็น classic เพื่อฝึกทักษะทั่วไปทาง Algorithmic Problem Solving บางทีก็จะใช้โจทย์จาก Online Judge และ Programming Contest ต่างๆ

  • วันศุกร์ (18:00 ~ ) : Seminar

    ที่ทำกันมาตั้งแต่ตั้ง lab ใหม่ๆ เมื่อ 2 ปีก่อนไม่ได้เว้นว่าง ส่วนมากจะเป็น work progress และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ใหม่ๆ ซึ่งตอนนี้ฤดูกาลของการ present research paper ในวิชา Research Methodologies ก็ใกล้จบลงแล้ว ช่วงเวลาของการทำ project จบจริงๆ ก็มาถึงแล้วด้วย คราวนี้จะหนักเรื่อง Work progress ล่ะ

  • วันอาทิตย์ (vary) : Journal Seminar

    (อันนี้กำลังคิดอยู่ว่าจะทำ ยังไม่แน่ใจ) อาจารย์ นักวิจัย (พวกที่จบแล้ว) ผลัดกันเอา paper งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง มาสนทนากัน

ใครที่อยากจะมาร่วมงานเหล่านี้ด้วย ก็ยินดีต้อนรับนะครับ ไม่ว่าจะเป็นศิษย์เก่าศิษย์ปัจจุบัน ผู้สนใจต่างๆ หรือว่าแม้แต่น้องๆ นักศึกษาต่างคณะ ต่างสถาบัน ที่นี่เราไม่มีกำแพงเรื่องสถาบัน ไม่มีหมวก ไม่มีหัวโขน ส่วนจะมาร่วมงานวิจัย/พัฒนาด้วยกันหรือไม่ อันนี้เป็นเรื่องของอนาคต รู้จักกันไว้ก่อนก็ดี บางทีก็เข้ามานั่งทำงานเล่นได้นะ มีพี่ๆ ที่อยากให้คำปรึกษาเรื่อง coding หรือว่า program design หลายคนเลย (ณ ปัจจุบันก็โดยเฉพาะ Web applications/services)

บทความ กับ credit : หนังสือ 35 ปีคณะวิทย์ ศิลปากร

เซ็ง(โว้ยยยยยย)

เขียนบทความลงหนังสือ 35 ปีคณะวิทยาศาสตร์ ม.ศิลปากร (ที่ทำงานปัจจุบัน) ทางคณะอยากได้บทความที่ออกแนว popular science คือ เขียนให้คนทั่วไปอ่าน ไม่วิชาการจ๋า เราก็เขียนให้ และก็เวียนให้คนในภาคช่วยกันอ่าน ช่วยกัน comment

พอมาพิมพ์จริงๆ ชื่อ คนเขียน หายซะงั้น ของอาจารย์ท่านอื่น ภาควิชาอื่น ทำไมมี ชื่อเต็ม และนามสกุล ของอาจารย์ผู้แต่งอยู่ด้วยครบถ้วน แต่ไม่บอกว่าเป็นอาจารย์ภาคไหนเสียด้วยซ้ำ

พอมาเป็นบทความของเรา ทำไมชื่อ รวิทัต ภู่หลำ มันหาย เหลือแต่ อาจารย์ประจำภาควิชาคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร หว่า

เหมือนกับว่าอาจารย์ทั้งภาคช่วยกันแต่งเลยเนอะ

ปล. ดีนะ ที่ยังมี e-mail ของเราลงอยู่ด้วย ไม่งั้นคงไม่มี trace อะไรเลยจริงๆ

แต่ว่าเบื่อว่ะ ทำไมวะ เฮ้อ

ปล. ขอบคุณลูกศิษย์สองคน thitipat ที่เป็นคนสังเกต คนเจอ และ kiterminal ที่เป็นคนบอกผม

Lecture ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

โดนเชิญมาพูดแบบกระชั้่นมาก ฉุกละหุกมาก แต่ว่าก็ทำให้เรามีโอกาสได้ทำ 2 อย่าง คือ

  • มาภูเก็ต ถึงจะไม่มีเวลาเที่ยวก็เถอะ ได้เห็นบ้านเมืองบ้าง ได้เห็นโน่นนี่บ้าง เห็นการ recover เมืองจากภาพที่เราเคยเห็นจาก Tsunami tragedy แล้วก็ดูความเป็นไปได้ที่จะมาเที่ยวในอนาคต
  • ได้บินสายการบิน low-cost ภายในประเทศครั้งแรก อยากรู้มานานแล้วว่ามันเป็นยังไง

สรุปว่า อืมมม บ้านเมืองเขาสวยดีนะ แถวหาดป่าตองถึงจะแออัดยัดเยียดไปหน่อย แต่ว่าก็ยังดีกว่าพัทยาเยอะ ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า แต่ว่่าอย่างน้อยก็ยังสะอาดกว่าน่ะแหละ ส่วนแถวมหาวิทยาลัยราชภัฏ นี่ยังกะเป็นคนละโลกกันเลย แถวนั้นเงียบและมืดมากพอควรเลย

ส่วนเรื่องที่ถูกเชิญมาพูดน่ะ พอดีเค้าให้รายละเอียดมาค่อนข้างน้อย หัวข้อมีแค่ “Macintosh” เท่านั้นเอง เราเลยต้องเล่นเกมเดาใจว่าเค้าอยากให้เราพูดเรื่องอะไร สรุปก็เลยพูดหัวข้อที่ว่า “Me, My work, My life, My Mac” ที่เป็นมุมมองของผม ในฐานะ Academic lecturer, Research scientist, และ Software developer ที่บังเอิญ พอดีเป็นผู้ใช้ Mac

รู้สึกว่าเด็กๆ ค่อนข้างจะชอบกันนะ ฮากันตรึม พวกอาจารย์เค้าก็ชอบกันนะ ถามกันหลายคน ว่าถ้าเราพูดเรื่องวิชาการซีเรียสๆ เนี่ย จะสนุกแบบนี้ได้หรือเปล่า อืมมม ก็คงต้องลองเชิญผมมาพูดเรื่องงานวิจัยล่ะนะ ไม่งั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน

เท่าที่คุยกับอาจารย์เค้า รู้สึกว่าจะมีอาจารย์คนหนึ่งจบมาจาก MIT เสียด้วยสิ เห็นบอกว่าทำเรื่องเอา remote sensing ไปตรวจวัดค่าต่างๆ ในอากาศ เพื่อเอามาพยากรณ์อากาศ และได้ model ที่แม่นมาก ชักอยากจะรู้เหมือนกันว่าเค้าใช้ model อะไร เพราะว่าเราสนใจเรื่อง Mathematical models ของเรื่องพวกนี้มานานแล้ว และ Weather forecasting นี่ถือเป็น chaotic system ตัวหนึ่งที่น่าสนใจและ classic มากๆ ด้วย

สงสัยคงต้อง e-mail ไปคุยด้วยแฮะ อ่อ แล้วใครอยากจะเชิญผมไปพูด ติดต่อมาได้นะแต่ว่าพักหลังๆ อาจจะยุ่งนิดหน่อย

บ่นทั่วไป จิปาถะ กับงานบางตัว

วันนี้พาลูกน้องที่ทำงานมาจัด workshop ที่ BIOTEC ทำให้เจอเรื่องอะไรหลายอย่างที่จัดว่าเป็นประสบการณ์ของผมที่จะต้องจำมันไว้

  • อย่าไว้ใจทางอย่าวางใจคน ผมต้องใส่ใจกับรายละเอียดเล็กน้อยมากกว่านี้ บางทีไว้ใจคนที่ทำงานด้วยมากเกินไป บอกให้ทำอะไรไว้ที่ค้ดว่าสำคัญ และเจ้าตัวได้ตกปากรับคำไปแล้วว่าจะทำ … แต่ว่าถึงเวลาจริงๆ ไม่มี ก็คงต้องเก็บรายละเอียดด้วยการ check ให้ละเอียดเอง
  • เรื่องการ deploy งาน บอกหลายครั้งว่าต้องเตรียม deploy งานบน Windows ไปด้วย ต้องให้มี impression ที่ดีตั้งแต่ “การติดตั้งโปรแกรม” เพราะว่าลูกค้าหรือว่าคนทำงานด้วย จะเริ่มรู้สึกว่าโปรแกรมใช้ง่ายหรือยาก ไม่ใช่ตอนใช้งานนะ มันเริ่มจากตอน “ติดตั้ง” และ “เรียกใช้” โปรแกรมตะหาก
  • บางทีนะ เรื่องบางเรื่องบอกไปเป็นสิบๆ ครั้ง แต่ว่าไม่ทำ บอกว่าคงไม่ใช่ปัญหา แค่ copy InstantRails ลงไปก็จบแล้ว แต่ว่าผู้ใช้ทั่วไปน่ะ เรื่องนี้ยังยากอยู่นะ มันต้อง single-click
  • อย่าว่างั้นงี้เลย ไม่มีการ download file ที่จะใช้ install มาเตรียมไว้ก่อนด้วยซ้ำ ไม่มีการ burn CD มาเพื่อให้คน copy ลงเลยครั้งแรกด้วยซ้ำ
  • รายละเอียดโปรแกรม เฮ้ย ทำไมมันไม่มีการ validate field อะไรเลยวะ จะบ้ากันไปใหญ่แล้ว นี่มัน programmer error ชัดๆ
  • ฯลฯ ขี้เกียจเขียนล่ะ :-P

ครั้งหน้า ผมคงต้องเตรียมรายละเอียดเองหมดล่ะ ต้อง check รายละเอียดมากกว่านี้ ไอ้เรื่องที่คิดว่า “ไม่ควรเกิดขึ้นหรอก ไม่น่าจะเกิดขึ้นหรอก” มันเกิดขึ้นประจำ

งานนี้โทษตัวเองครับ จุดอ่อนคือการที่ไว้ใจ